Slaan oor na hoofinhoud

Plasings

Worshipping Together Is More Than Just Singing

Photo by Cherry Laithang on Unsplash


Here is how I see it: worshipping on your own is great and something I do daily but worshipping with a room full of people is just different. Corporate worship is about connection. Connection with each other and also a deeper connection with God. Corporate worship is coming together and worshipping together at the same time. It is powerful.

The word corporate makes it sound so formal. It is actually more a collective coming together of a community. So for the remainder of this article, I will call it collective worship.
Worshipping in the church is people coming together. It is your friend from school, the one who took part in Idols and your grandma's sister Ruth, she turned 89 last month and wants everyone to know she still hits her high notes. They sing together every Sunday, and the paint doesn’t peel off the walls. WHY? They are worshipping collectively. That’s why.

Collective worship is powerful. Alone I am still worshipping but together we ar…
Onlangse plasings

Faraway George

In 'n donker hoekie van Pretoria tydens beurtkrag, is daar 'n gleempie lig wat skyn vanuit die Lagom Café. Sonder dat ons geweet het sou dit ons laaste aandjie uit wees vir 'n rukkie. Die kafee is gesellig en gons reeds met opgewonde stemme. Fritz Gun open die vertoning met 'n paar van sy gevoelvolle 'rock/blues' nommers. Hy is 'n talentvolle kunstenaar in eie reg.

My metgesel vir die aand is vriendin, Lizandra Winter. Straatvriende van die hoofkunstenaar, gee my bietjie "inside info", (dit staan ook op die cd omslag). Faraway George se naam is Hein Günther, sy boetie Fritz Günther (op elektries) en sussie Edelweiss. Op die dromme is Mias wat ek al by menigte bekendes se "live shows" gesien het en ek ontmoet voor die vertoning ook vir Jaco Smit wat ek verneem amper enige instrument kan speel en by KSM werk.

Hein, oftewel Faraway George, bedank sy ouboet en deel opgewonde een van sy heel eerste liedjies, “Vir 'n Vreemdeling”. Dit is n…

Articles Of Hope

ARTICLES OF HOPE

It always amazes me how people adapt to situations in such individual ways. Most people tend to avoid uncomfortable conditions or environments unknown to them. Others seek out the most uncomfortable situations and tackle the ‘understanding’ and adapting head-on. In our daily lives and interactions with various individuals, these personality traits are not constantly apparent but throw a common enemy into the mix and people’s personalities explode in colourful intensity.

Nothing could have prepared the world for the onslaught of our common foe, COVID-19. This fiend did not attack all at once but made its presence known at a slow crawl spreading illness and death with a healthy dose of fear and uncertainty, to not only those infected but everyone who currently bears witness.
Those of us that tend to avoid the unfamiliar, denied its presence and the necessary steps we needed to take, but luckily, there are persons among us that do not shy away from the unknown. They ed…

Woorde in die Nag

photo: Annie Spratt

Vir iemand wat nie juis lees nie, hou ek vreemd genoeg baie van woorde. So lê ek gisteraand vir ure wakker en heeltyd dink ek aan woorde. Om mee te begin het ek gedink as ek vir myself 'n slaapliedjie sing (in my kop, want my man lê en snork diep hier langs my...), raak ek dalk aan die slaap.

Ek begin met Lamtietie-Damtietie. Kan nie die Lamtietie-Damtietie deel onthou nie, so vir eers kan ek net onthou vanaf 'luister hoe fluister die wind deur die boompetjies' en vir seker 'n goeie halfuur draai die liedjie deur my kop en probeer ek allerhande woorde insit en deuntjies maak om die hele ding te sing. Raak baie vies vir myself, eerstens omdat ek nie kan slaap nie en tweedens, omdat my ma dit destyds vir my gesing het en ek dit baie dikwels vir my tweetjies gesing het, maar ek is nou al oor die sestig en die seuns reeds altwee lummels van oor die dertig.

Toe ek besef die eerste stuk van Lamtietie-Damtietie is vir eers geblok, slaan ek oor na Slaap Pik…

More or less, we can only live.

On Saturday 7 March myself and ''Inspirasie-Hasie'' set off on the Addo Elephant Trail Ultra with a message on our hearts...
I had this preconceived idea of how I wanted our Mascot to symbolize faith in this race. The unconditional faith like our Creator has in us and people have in us. In my heart, I’ve just been very grateful for the people that consistently kept on believing in me throughout my life. I made so many mistakes in my life, second, third, fourth, fifth and they keep counting chances and still, people stood by me. I want to be more like that, we should try to be more like that because we all need and deserve it.


On race day the Hell rose up through the earth in the Addo national park with temperatures peaking at a scary 55 degree during midday. Not great for running but the perfect conditions for people to test themselves to the extreme.



I asked beforehand that I will be open to the experience as every endurance race is somewhat of a spiritual stirring exper…

Te veel

Positief en Negatief

Party sal sê te veel van 'n goeie ding is wonderlik, veral as dit by roomys kom, maar ons almal weet die teendeel is waar.

Te veel van selfs 'n goeie ding is nie goed vir jou nie.
Te veel son, te veel water, te veel kos, te veel suurstof, te veel soetgoed, te veel oefening, te veel werk, te veel speel, te veel stimulasie.

Soos 'n battery wat oorlaai word met energie. Te veel “positief” ?

Ons samelewing probeer elke dag so vol maak met inligting, aktiwiteite, selfs “memories”. Die gejaag na wind woed voort. En ek moet hier bylas ek geniet dit net so baie om baie gedoen te kry en moet ook noodgedwonge soms jaag. Maar dit is nie iets wat ons elke dag kan volhou nie.

Oorlaai van batterye is soos oorlaai van die kameel, pasop om sy rug te breek met daai laaste stukkie strooi.

https://images.app.goo.gl/zXhaRCCnS3zEbDDG8
Met 'too much input'...gaan jy 'short circuit'. 
https://images.app.goo.gl/QptPj86CbuwjVfsM7
Geen wonder ons is almal, grootmense en …

Sharoney

Ons het met Sharoney gesels oor spore los in die musiekbedryf asook haar nuutste enkelsnit, 21 Vir Ewig.
1. Jy is al ‘n geruime tyd in hierdie bedryf, watter goue lesse het jy geleer in hierdie tyd en waarvoor is jy dankbaar?

Ek het geleer om net myself te wees, werklik genoeg is en om dit waaroor ek passievol is uit te leef.  Ek het ook geleer dat die gras nie altyd soveel groener is as wat dit lyk nie. Die 6 – 7 jaar wat ek myself in die musiekbedryf bevind, het my ook geleer om elke dag harder te werk as gister. Met al hierdie lesse het ek ook ‘n groot dankbare hart, ek is dankbaar vir die klein dingetjies in die lewe, die dingetjies wat ‘n mens so geneig is om mis te kyk.

2. Vertel ons van jou nuutste enkelsnit?

My splinternuwe enkelsnit, geskryf deur Jattie de Beer, ook deel van die groep Douvoordag, is getitel 21 Vir Ewig (https://www.youtube.com/watch?v=frdqgjURM8Q) en is heeltemal iets anders as waaraan Sharoney aanhangers gewoond is. Die enkelsnit is so vars en so gepas. Veral in…