Slaan oor na hoofinhoud

Hoe Sien Ek Die Lewe?


Ek en my man is versot op oorlogfilms. Veral die wat gebasseer is op die waarheid. Ek kyk dit vir die inspirasie van die oorwinnende gees van die mens deur moeilike tye (asook natuurlik die tikkies romanse) en hy kyk dit seker ook vir van daardie redes, maar ook vir die bloed-spat, rondklap, handgranate en losloop masjiengewere. It's a man thing...

Ons is twee (uiters) verskillende mense wat dieselfde film saam kyk en twee verskillende ervarings het. Hier en daar stem dit ooreen. 

Mense se verskillende idees en sienings kan oorloë veroorsaak. Soms vind dit plaas op kleinskaal. In die huis. Tussen man en vrou. Onder families. Soms groei dit verder en op 'n baie groter skaal. 

EEN MENS se persepsie of oortuigings kan duisendes lewe gee of dit kan hulle lewens neem. Kyk maar net na Jesus of Hitler en die invloed wat hulle en hulle sienings op mense om hulle gehad het? 

Ek weet, gewigtige gedagtes...



Volgens Google: "The Costs of War Project identifies no less than 76 countries, 39% of those on the planet, as involved in that global conflict..." In sommige lande duur dit al jare en ken die mense nie iets anders nie. Verlies, hartseer en veg vir oorlewing is deel van die alledaags. Wat ek eintlik probeer sê is dat oorlog nie 'n nuwe ding is nie, ook nie die mens se feilbaarheid om meegesleur te word deur vreemde wysies, idees, leuens of negatiewe denkpatrone, so diep geweef in die baadjies van ons kultuur, dat ons nie eers agterkom die skade wat dit veroorsaak nie.

Dit is nie nuwe dinge hierdie nie, maar ons persepsies en sienings kan vars en nuut wees, dit kan opbou en dit kan vir ons en vir ander lewe GEE.

Neem ons sienings en idees lewe of gee dit lewe?
Gee dit lewe vir net sekere mense of is dié lewe vir ALMAL bedoel?
En...WAT is lewe nou eintlik?

Is dit dalk om ekonomies gemaklik te wees? Is lewe die oorsese vakansie wat tyddeel agente aan ons probeer afsmeer, die slap, blink, vinnige sportmotor of dalk net lopende water of 'n werkende toilet by 'n 'shack' huisie?

Is die lewe dalk geld of goeters?...
Goeters waaroor mense baklei, mekaar doodmaak voor...oorlog voer?


Klink amper kinderlik.

Dalk is die lewe veiligheid? Om nie hoef te 'worry' om alles toe te sluit nie, dalk is dit om net te weet jy en jou gesin gaan, gaan slaap en more lewendig wakker word? Ons bly in Donker Afrika (Thanks Eskom) en alhoewel ons al lekker tye en dinge hier beleef het, is die lewe nie altyd maklik of gemaklik hier nie...
Miskien lê die lewe meer in hoe ons dit SIEN en sou ons kies om anders daarna te kyk, dit vir ander ook LEWE sal gee? Soms kan om lewe te gee so eenvoudig wees as om ruimte te maak vir 'n ander ou, vir iemand wat nie soos jy dink of doen nie, maar die absolute teenoorgestelde is. Is ons dalk te besig om vas te hou aan ons eie goeters en aan ons eie idees en lewens? In die proses van klou, verloor ons iets baie spesiaal. Iets wat geld nie kan koop nie...In 'n wêreld waar mense mekaar nodig het, verloor ons mekaar.



Ons kan nie ons lewens anker op goeters, gemak of op ons mense nie, want hierdie dinge neem en gee nie lewe nie. Daar is net EEN wat LEWE gee en Hy gee dit vir almal. Hy is LEWE. Daarom is dit tyd vir ons om sekere issues met mense, goeters en gemak te laat gaan en op 'n plek te kom waar Hy vir ons genoeg is, al verstaan ons dit nie met ons koppe nie. Al maak dit nie lekker sin nie en al voel dit nie gemaklik nie.

Deur watter bril kyk jy? Hoe sien jy die LEWE en wie sluit dit almal in?
Is jy 'n "misfit" soos ek?...wat glo dat dit vir almal bedoel is?

Geskryf deur iskra








'n klein vonk kan 'n groot woud laat brand #nasieinspirasie



Opmerkings

Plaas 'n opmerking

Gewilde plasings van hierdie blog

Wie is Wenda Nel?

Dit was om die kampvuur wat ek Wenda Nel die eerste keer ontmoet het. ‘n Blonde kop wat so lekker gelag het dat die trane gerol het. Wat my egter die meeste opgeval het is hoe gemaklik sy in haar vel is. Hoe sy vir enige iemand ‘n glimlag het en hoe die warmte van haar hart deur haar oë en hele wese straal.


Kort daarna gewaar ek haar by die kerk waar sy die mense ewe gemaklik met koffie bedien. En ek kan nie help om te wonder of die mense ooit wéét wie sy is nie? Wat in daardie gespierde bene sit? Hoeveel wilskrag en ure se werk daarin gegaan het om die medaljes te verwerf wat sy so beskeie oor is.

In kort, Wenda het die 400m hekkies al in 54.37s afgelê. Wat haar nie net tans die beste in haar item maak in Suid-Afrika nie, maar al talle medaljes op die wêreld arena verwerf het. Ek het my kans geneem om by haar te gaan aanklop en so bietjie in die hitte van haar hart te gaan kuier.

1. Vertel ons lesers asseblief meer van jouself. Wie is Wenda wanneer sy nie op die atletiek baan…

Joshua Na Die Reën & Liani Reynolds

    Liani Reynolds en Jacques van Joshua na die Reën

Joshua Na Die Reën het al ‘n huishoudelike naam geword in Suid Afrika en almal wat sy musiek hoor is gaande daaroor. Vir die rede was Affies Seunsskool, in Pretoria, se saal vol gepak met afwagting op sy nuutste album. Almal het uitgesien na sy gevoelvolle stem wat gemaklik hoog en dan weer laag deur jou hart sny met sy sielvolle lirieke. Jy kan sy musiek voel en jou hart kan dit verstaan. Ek dink dis hoekom so baie mense sy musiek geniet. Ons, ek en Lenetjie, was ook baie opgewonde om Liani Reynolds se album te beleef, veral vir dié wat haar unieke diep stem gehoor het op die Lugballon enkelsnit van Musiek soos Grond. Laat ek vir jou ‘n prentjie skets van die heerlike aand sodat jy kan voel asof jy ook daar was. Ek deel graag met julle my belewenis.


Voor die konsert het ons vinnig ‘n paar fotos geneem en geselsies aangeknoop met sangers, radio omroepers en Jacques se ma wat op kort kennis kaartjies verkoop het.


Melissa (NasieInspira…

Die klippie in my skoen - geskryf deur iskra

Wat 'n knaende verraad! Daardie klippie in die skoen. Daardie ding wat krap en pla en mens soms verleë laat. Dis 'n pes as jy dalk jaag van hier na daar, soveel dinge wat aan jou trek; jou aandag vat; daar is nie tyd nie! Vir jou om net te kan sit, skoen uittrek en die verdomde ding uitgooi! Pfffeeeu...! Wat 'n verligting as hy eers weg is!

So klein dingetjie met soveel praat in sy kneuse...daardie klippie in die skoen.
(Talk about rubbing me up the wrong way!)

Ons het almal maar ons klippies. Klein goedjies wat haak en pla. Daagliks knaag dit aan ons..maal dit rond in ons koppe, laatnag, wannneer ons eintlik moet slaap...

Ons veiligheid.
Ons kinders se toekoms, gesondheid. Hoe gaan jy hierdie maand daardie rekening betaal?
Jou huwelik of 'n vriendskap is dalk op 'n snaakse plek of selfs naby skipbreek?

Dalk ons eie gesondheid wat 'n lelike rapport gekry het... 'n finale een...wat jou asem weggeruk het...wat jou, die mense om jou, dae en minute met 'n ander o…